یادش بخیر کلاغ پر
با بچه ها و مادر
کلاغ پر - الاغ پر
الاغ که پر نداره
آرش خبر نداره
حتی می شد با انگشت
آقا الاغه رم (راهم) کشت
نمی دونم که چی شد
کلاغ پر مال کی شد
کلاغه از یادم رفت
انگار پرش دادم رفت
اون دوران طلایی
روزای سربالایی
از خونه پر کشیدن
انگار مارو ندیدن
بدون درد و غصه
بزرگ شدیم تو قصه
کلاغه دوباره برگشت
از بازیامون نگذشت
پر دادنه زمونه
بازیای بچه گونه
اینار شدیم گرفتار
تو این بازی و تکرار
کلاغه کینه اندوز
شمرده بود شب و روز
اومد کنه تلافی
به شادی بگه کافی!
اومد رو بومه خونه
که یکیمون نمونه
کلاغه و روزگار
بازی شروع شد اینبار
اینبار جای کلاغ پر
قرعه افتاد به مادر
کلاغ پر - گنجشک پر
امید و آرزو پر
قصه ما و مادر
هردو رسید به آخر
قصه ما به سر رسید
کلاغه به خونش نرسید
شاعر: آرش کریمی
ما همه نظرات رو می‌خونیم و پاسخ میدیم